คือ ฉลากที่มอบให้แก่ผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพได้มาตรฐานและส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยกว่าเมื่อเทียบกับผลิตภัณฑ์ประเภทเดียวกัน อันเป็นแนวคิดของการพัฒนาอย่างยั่งยืนในรูปของความสมัครใจ เพื่อผลักดันให้ผู้ผลิตปรับปรุงคุณภาพของสินค้าและบริการโดยคำนึงถึงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมเป็นสำคัญ และกระตุ้นจิตสำนึกของผู้บริโภคให้เปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการบริโภคโดยตระหนักถึงคุณค่าทางสิ่งแวดล้อม ประเทศไทยได้ริเริ่มโครงการฉลากเขียว โดยคณะกรรมการนักธุรกิจเพื่อสิ่งแวดล้อมไทย (Thailand Business Council for Sustainable Development: TBCSD) ในปี พ.ศ. 2536 โดยได้รับความร่วมมือจากกระทรวงอุตสาหกรรม กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และหน่วยงานอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง และได้เริ่มดำเนินโครงการโดยสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม และสถาบันสิ่งแวดล้อมไทย

การพิจารณาเกณฑ์ข้อกำหนดฉลากเขียวในแต่ละผลิตภัณฑ์ จะใช้หลักการทางสิ่งแวดล้อมเป็นแนวทาง ดังนี้

ข้อกำหนดฉลากเขียวสำหรับผลิตภัณฑ์รถยนต์ ประกอบด้วยข้อกำหนดทั่วไป ซึ่งต้องได้รับการรับรองมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเฉพาะ ด้านความปลอดภัย สารมลพิษจากเครื่องยนต์ที่ประกาศบังคับใช้ และเป็นไปตามข้อกำหนดในพระราชบัญญัติรถยนต์ รวมทั้งต้องได้รับการรับรอง ISO 9001 และ ISO 14000 สำหรับข้อกำหนดพิเศษ จะต้องผ่านเกณฑ์ที่กำหนดไว้ ไม่ว่าจะเป็นสภาพเครื่องยนต์ วัสดุที่ใช้ในตัวรถ ความทนทาน ประสิทธิภาพในการบำรุงรักษา และวิธีการจัดการซากรถยนต์ ซึ่งในบางผลิตภัณฑ์จะมีส่วนประกอบที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ รีไซเคิลได้ เช่น ชิ้นส่วนที่ทำจากกระดาษ พลาสติก เหล็ก การเก็บรวบรวมของเสีย เป็นต้น ผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการรับรองฉลากเขียวจะต้องผ่านการประเมินผลกระทบแบบครบวงจร ตั้งแต่กระบวนการผลิต การใช้งาน การกำจัด และการจัดการทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด